اخبار/مقالات
 
-
آسیب های اجتماعی نظیر، عدم استفاده ی صحیح از اینترنت، ماهواره، رابطه ی نادرست با اطرافیان، اختلاف و جدایی والدین و تنها ماندن فرزندان در منزل اقوام بدون حضور بزرگ تر و ... می تواند آسیب های جبران ناپذیری به کودکمان وارد کند.
 
ایجاد یک رابطه ی محکم و دوستانه با فرزندان مهم ترین عامل در پیشگیری و حفاظت آنان از آسیب های اجتماعی است.
 
قیچی های این رابطه:
توهین کردن ـ تحقیر ـ سرزنش ـ مقایسه ـ دروغ گفتن ـ طعنه زدن

-

به نام حضرت دوست ...

سخنی با اولیاء گرامی؛

تجربه­ های بالینی در طول سالیان دراز این باور را برانگیخته که کودک بدون مسأله وجود ندارد. خانواده خوب باید بتواند به نحوی شایسته مسائل فرزند خود را حل کند. مطالب نوشته شده در این مجموعه ساده، روان و کاربردی می­ باشد و در هر کدام از شماره­ ها یکی از مسائلی که بچّه­ ها با آن دست به گریبانند مطرح کرده و راه حل­ های صریح و کوتاه را به نمایش می­ گذارد. خواهشمند است که مطالب هر شماره را با دقّت مطالعه کنید، چرا که ممکن است در آینده با آن مواجه شوید یا در برخورد با فرزند دیگرتان یا فرزندان اقوام خود به آن نیاز داشته باشید. والدین باید این نکته را باور کنند که می ­توانند رفتار کودکان و نوع نگرش آن­ ها را عوض کنند و در نهایت به شخصیت
 آن­ ها شکل سنجیده­ای بدهند.

 

بددهنی و ناسزا گفتن

اگر کودکتان دچار این مسئله می ­باشد و یا این که در مواجهه با کودکانی قرار دارد که به این مسئله دچارند، چگونه به او آموزش دهیم که در چنین مواردی خود را کنترل کند.

نادرند کودکانی که حداقل گاه و بی­گاه بددهنی نکنند یا کلمات نامربوط به کار نبرند.

دلایل مختلفی بکار بردن این کلمات را ایجاب می­ کنند.

1. استقلال خود را به نمایش می­ گذارند.

2. وقتی عصبانی می­ شوند.

3. لذّت بردن از بکار بردن این کلمات

موارد کاربردی رفع مشکل:

1. اکثر موارد، بی­ اعتنایی به چنین رفتاری (نخندیدن یا لبخند نزدن) در زمان کوتاهی باعث رفع مشکل می ­گردد. (ما نیز گاهی کلمه­ های زشت از ذهنمان می­ گذرد، امّا آموخته­ ایم که آن را کنترل کنیم و به زبان نیاوریم ما بایستی این کنترل را به آنان نیز آموزش دهیم.)

الف) برای کودکتان الگوی خوبی باشید: کودکان از والدین تقلید می­ کنند، آن­ ها درک نمی­ کنند که چرا شما می ­توانید فحش بدهید ولی آن ­ها مجاز نیستند، اگر شما در موقع عصبانیت به حد انفجار می­ رسیدید انتظار نداشته باشید که کودکتان بتواند.

ـ از ناسزا گفتن بپرهیزید. به کودکتان برچسب نُنر یا خِنگ و ... نزنید چون با این کار نه تنها یاد می­ گیرد که افراد دیگر را با چنین عناوینی صدا کند، بلکه با تکرار این حالت باورش می­ شود که این صفات را دارا می­ باشد.

ب) بیش از حد به بد دهنی آن ­ها توجّه نشان ندهید:

توجّه بیش از حد به این رفتارها کودک را ترغیب به ادامه می­ کند. به کودکتان به طور خیلی جدی و با قدرت بگویید که اصلاً دوست ندارید او چنین کلماتی را که مناسب شخصیت او نیست به کار ببرد ولی اگر به شدت واکنش نشان دهید، چه ترساندن یا خندیدن به این حرف­ ها ممکن است او را برای دشنام دادن انگیزه­ دارتر کنید.

ـ وقتی کودک یک کلمه بد بکار می­ برد، بی­خود جیغ و داد نکنید و ادای شوکه شدن را در نیاورید، بی­تردید آن را قبلاً شنیده ­اید، اگر شما با بکار بردن یک کلمه­ ی خاص خیلی واکنش بدی نشان دهید می­ توانید آن­ ها را حریص ­تر کنید.

ج) جایگزین­ های مناسب برای کودک خود پیدا کنید:

به کودک آموزش دهید وقتی کسی به او ناسزا می­ گوید در واقع حرف او نمی ­تواند به او آسیبی بزند. باید به او آموزش دهید که بتواند برخورد درستی داشته باشد. وقتی فحش می­ شنود یا عصبانی است درست عمل کند و خودش هم فحش ندهد.

ـ در مورد فحش و ناسزا با کودک صحبت کنید و بگویید فلان فحش که به کار می­ برد یا عبارت توهین آمیز دقیقاً چه معنایی دارد و چرا نباید از آن استفاده کند و چرا آن عبارت احساس دیگران را جریح ه­دار می­ کند. حتی بسیاری از موارد خود عبارت معنای بدی ندارد ولی در عرف بکار بردن آن توهین آمیز است.

ـ روش­ های جایگزین را به کودک بیاموزید بجای فحش دادن به کسی که به او توهین کرده، احساس را بیان کند، «مثلاً به جای این که به کسی بگویی بی­ شعور، برایش توضیح بده که از دستش عصبانی هستی.»

ـ با کودکان کوچک ­تر می­ توان نمایشی ترتیب داد که به او بیاموزید رفتار درستی داشته باشد و از فحش دادن بیزار شود و به فحش ­های دیگران اعتنایی نکند و اگر نمی ­تواند بی ­اعتنایی کند، چگونه نشان دهد که از آن فحش ­ها خوشش نمی ­آید.

«برای مثال: اگر بهم فحش دهی با هات بازی نمی­ کنم.»

ـ می توانید کودک را به استفاده از واژه های دیگر ترغیب کنید و بجای واژه­ هایی که او را به دردسر می­ اندازند از جمله­ هایی استفاده کند که ناراحت کننده و رکیک نیستند. به او کمک کنید کلمه ­های بی ­ضرر را برای گفتن انتخاب کند.

ـ در صورت درست صحبت کردن کودک را تحسین کنید و نشان دهید وقتی مؤدبانه صحبت می­ کند، چه قدر از او راضی هستید. مثلاً به جای فحش به دوستش بگوید: من واقعاً از دستت عصبانی­ ام. در این مواقع به او نشان دهید که بسیار خوب حرف زده و شما از رفتار او خوشتان می ­آید.

1-د) اگر بعد از روش ­های بالا فرزندتان هنوز به فحش و ناسزا ادامه می­ دهد،

ـ از محرومیت موقت استفاده کنید (اخراج) یعنی هر بار که فحش بدهد باید به مکان مخصوص اخراج برود. (مثلاً اتاقش)

ـ بعضی از امتیازها را پس بگیرید و فقط زمانی آن­ ها را به او برگردانید که رفتارش درست شده باشد.

ـ باید در مقابل رفتار نادرستش تاوان پس بدهد. روشی برای جریمه و تاوان برنامه ریزی کنید و برای پیامد واژه ­های نامناسب استفاده کنید. مثلاً با هر فحشی مقداری پول توجیبی او را کم کنید. یا یک صفحه را با جمله­ ی «من قول می ­دهم دیگر فحش ندهم» پر کند.

منابع مورد استفاده:

کتاب: چگونه با کودکم رفتار کنم. دکتر سهاب

مشکلات رفتاری کودکان. جری ویک آف

سایت شخصی دکتر ویدا حربی.روانشناسی بالینی کودک


کودکان و نوجوانان در معرض آسیب های اجتماعی نوپدید هستند

یکی از آسیب های اجتماعی در کودکان

کودکان و نوجوانان بیش از سایر افراد در معرض آسیب های اجتماعی نوپدید هستند.

باقر ساروخانی، پدر جامعه شناسی نوین ایران در گفتگو با خبرنگار بهداشت و درمان باشگاه خبرنگاران گفت:  دسترسی به اینترنت اکنون به بخش مهمی از فعالیت های روزمره تبدیل شده و در واقع می توان گفت تقریباً دیگر هیچ موضوعی در جهان نیست که در اینترنت وجود نداشته باشد و علاوه بر این تنوع و سرعت خدمات دهی سازمان ها و مراکز مختلف با استفاده از یک اتصال ساده و ایستا یکی دیگر از عوامل مهم در توجه روز افزون به این شبکه جهانی محسوب می شود.

وی ضمن برشمردن مزایای استفاده آنلاین از اطلاعات نظیر دسترسی عمومی، صرفه جویی فراوان در منابع، زمان و ... افزود: دسترسی عمومی به اینترنت از خانواده های سنتی تا مدرن مشاهده می شود اما نکته قابل تامل اقشار آسیب پذیر در معرض آسیب های نوپدید هستند.

ساروخانی در ادامه افزود: متاسفانه طبق آمارهای موجود بسیاری از والدین یا هیچ گونه نظارتی بر فعالیت های آنلاین فرزندان خود ندارند و یا این مسئله را جدی نمی گیرند.

استاد دانشگاه تهران همچنین اظهار داشت: افزایش تعداد کودکان سردرگم و روان پریش که از طریق مشاهده وب سایت های نامناسب و خشن به مشکلات روحی دچار شده اند، تعداد روز افزون وب سایت ها و پایگاه های غیراخلاقی همگی موید این مطلب هستند که فرزندان ما به شدت توسط فناوری اطلاعاتی و ارتباطی ابداع شده توسط خود ما، به شدت تهدید می شوند.

وی گفت: خوشبختانه محققان عرصه آسیب های اجتماعی در حال بررسی علل دسترسی های نامناسب به اینترنت را آسیب شناسی نموده اند و به زودی ابزارهای کنترل والدین با قدرت بازدارندگی موثر در برابر تهدیدات و خطرات اینترنتی ارائه خواهد شد.


* چگونه رفتار کنیم کودک احساس کند دیده شده و درک می ­شود؟

* چگونه رفتار کنیم کودک احساس کند دیده شده و درک می ­شود؟

نیاز اضطراری کودکان دیده شدن است، برای همین کودکان دست به کارهای عجیب و غریب می­ زنند، حتّی حاضرند کتک بخورند امّا دیده شوند. کودکان نامرئی تبدیل به کودکان خجالتی و با حرمت نفس بسیار پایین می­ شوند.

به کودکان باید بیش­ تر از بزرگسالان احترام گذاشت، به همین دلیل کودکان این اجازه را دارند که حرف بزرگ­ ترها را قطع کنند.

کار یا صحبتتان را قطع کنید به چشمان فرزندتان نگاه کنید، اگر عجله دارید از او بخواهید صبر کند تا کارتان یا صحبتتان را تمام کنید، بعد با او صحبت می­ کنید، و سر قولتان بمانید.

هرگز به او نگویید که، بی ­ادب وسط صحبت من نپر، یا ساکت شو، یا به اتاقت برو، یا مگر نمی ­بینی من سرم شلوغه و ...

احساسات کودک را نفی نکنیم "این ترس نداره"، "بزرگ شدی گریه نکن"، "انقدر غُر نزن"

احساسات او را تأیید کرده بر زبان بیاورید. وقتی فرزندتان می ­گوید: «امروز کسی با من بازی نکرد»، مادر می­ گوید: "حتماً ناراحت شدی" و کودک احساس درک شدن و مرئی بودن می­ کند، امّا اگر بگوید "قرار نیست همه با تو بازی کنند" کودک احساس بدی خواهد داشت.

به فرزندتان حق انتخاب دهید، هنگام لباس پوشیدن دو لباس به او داده تا انتخاب کند.

تعریف و تحسین نابجا هم به حرمت نفس کودک آسیب می ­زند.

به اندازه از موفّقیّت و کار فرزندتان تعریف کنید.

هنگام انتقاد از کودک شخصیّت او را زیر سؤال نبرید، از احساسات خودتان بگویید. به جای آنکه بگویید: "پسر بدی هستی"، بگویید: "این کار تو مرا ناراحت کرد". هنگام عصبانیت به حرمت نفس کودک احترام بگذارید.

از فرزندتان انتظارات مناسب با سنّ او داشته باشید.

با اشتباهات فرزندتان برخورد درست داشته باشید، "اشتباه کردن لازمه ی یادگیری و پیشرفت در کودکان است".

تمسخر، سرزنش، تهدید و تنبیه به یادگیری و حرمت کودک خدشه وارد می­ کند. کودکی که به جای ترس و واهمه از والدین خود، با ارزش ­ها و معیارهای منطقی آشنا می ­شود حرمت نفسش افزایش می­ یابد.